7.16.2011

Bu blogu tekrar okuyunca eski bir dostu görmüş gibi gülümsüyorum.Hayatımın önemli bir parçasıyla burun buruna geliyorum.Bir yazar olsam ergenler arasında oldukça ün salardım sanıyorum.Doya doya yaşanmış bir ergenlik var burada.
Çok rahatım.Terk edilmiş bir binada bağıra bağıra şarkı söyleyebilir insan.
Değişebileceğini fark edince değişim kendiliğinden geliyormuş.Hayatımın en dolu,en güzel yılını geçirdim.Değiştirmek istediklerimi değiştirdim biraz başka biri oldum çokça aynı kaldım.Duyguların bile alışkanlığı oluyormuş,öğrendim.
Abarttığım acıları oldukları şekilde görüp kabullenip sevdim,affettim.
Ama hala sadece kendi hakkında sıkıcı şeyler yazan silik karakterli biriyim işte.
Sevgilimle İngiltere'ye gidiyorum.Bunun hayalini kurmuştum o soğuk ülkede çok eskiden.
Esasen mutluyum yani.
Genelde gülümsüyorum.
Bazen boş bakıyorum,bunalıyorum,içim sıkılıyor.
Herkese olur bence,diyorum rahatlıyorum biraz.
Ben biraz rahat bir insan olmak istiyorum
çılgın
tutarlı
mantıklı
Ben bazen başka bir insan olmak istemeyeyim istiyorum.
Ben hayatımda hiç kavga gürültü olmasın istiyorum.
Değerini bileyim bazı şeylerin.
Ve hiç kopmayalım dostlarla.

Her yolun sonunda uçurum aramayayım istiyorum.
Yazarak düşünmeyi özlemişim.
Bu ev bana hiç yaramıyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder