yağmur yağar değişir insan..

yağmurdan kaçabileceğini düşünen insanlara gülmüşümdür hep.14. kattan aşağı bakıyorum şu an ve koşuşturan küçük yaratıklar görüyorum.korkaklar.yağmurun keyfini çıkararak sırılsıklam olamayacak kadar korkak.kafalarına bir şey siper ederek yağmurdan etkilenmeyeceklerini zannedecek kadar salaklar.anlamıyorlar.yağmurun ne kadar özel olduğunu bilmiyorlar.
biz seninle nasıl tadını çıkarırdık ama..düşene kadar koşardık.sırılsıklam olup kayardı ellerimiz,ne olursa olsun bırakmazdık.kafamızı kaldırıp damlaların suratımıza vuruşunu hissederdik.koklardık yağmuru,tadına bakardık,dinlerdik.tüm benliğimizle hissederdik.sen ben ve bütün o damlalar ne çok eğlenirdik.ağlardım çoğu zaman, gözyaşımın yağmura karışmasını severdim.oysa sen kahkahalarla gülerdin.kahkahalarının yağmura karışmasını severdin.
sen ve ben.zıt karakterler, yakın vücutlar..
yağmuru severdik.