bu sabah yağmur var adreanapoli'de..

haberlerde izledim.yine yeni yeniden edirne'de sel.ordaki bütün anılarım ıslak zaten.
balkanlardan gelen hava akımlarının kaderini belirlediği şehir edirne.her yanı tarih.insanları sıcacık.her köşede keman çalan neşeli insanlar.uçsuz bucaksız ayçiçek tarlaları.bitmek bilmez kar tatilleri.alışveriş merkezi bile olmayan şehirde hiç şikayet etmeden şehrin tam ortasındaki sinemada haftalarca değişmeyen 3 filmi seyreden insanlar.karşı komşuya gitmişcesine anlatılan yunanistan-bulgaristan hatıraları. haftasonunu küçük bir pizzacıya giderek ya da meriç'in kenarında bir çay bahçesinde oturarak geçiren ve her nasılsa bundan çok keyif alan bütün o öğrenciler.türkiyenin en güvenli ve rahat şehirlerinden olmalı.kadınların haftasonları meyhaneye gittikleri,gidebildikleri bir yer çünkü.alkolün çok fazla tüketildiği ama tek bir olayın olmadığı,gecenin kaçı olursa olsun hiç tereddüt etmeden tek başınıza dışarı çıkabildiğiniz bir yer. resmen özlemişim,çok özlemişim.
şu kocaman antalyada yapacak bir şey bulamıyoruz ya bazen merak ediyorum o küçücük yerde ne yapıyorduk diye.orda sıkıldığımı hiç hatırlamıyorum ben.
insanlar nereli olduğumu sorunca hep 10 dakikalık konuşma yapıyorum.yok şurda doğdum ama babam şuralı falan diye.artık tek bir cevap vereceğim.
edirneliyim ben.
ve baraj kapaklarını açan bulgaristana çok kızıyorum.