gecelerden bir gece..

geceden besleniyorum.karanlıktan..yıldızlardan ve nerde olursan ol senin de izlediğini bildiğim ay'dan.ikimizi buluşturan tek şey olan gökyüzünden besleniyorum.sana sadece geceleri yazabiliyorum.geceleri kurtulabiliyorum o önyargılardan.gerçek ben'in -kimsenin görmek istemediği- , gerçek sana -senin bile göremediğin- ulaşması hep karanlığa denk geliyor.
güneşi sevmiyorum.çünkü benim güneşim değil bu.güneşim hiç batmazdı benim.batmasına alışamıyorum ve insanların buna bu kadar alışkın olmasına anlam veremiyorum.söylemek istediğim şeyi bir tek senin anlayabileceğinin farkındayım.şu paragrafın saçmalık olmadığını bir tek sen farkedebilirsin.okumayacak olman kötü.
kocaman bir kalabalığın içinde, büyük bir karmaşanın tam ortasındayım.kaçamıyorum.sen olmadan hiçbir şeyi beceremiyorum ya da kendimi böyle saçmalıklarla kandırıp her şeyin değişebileceği fikrine kapılmayı seviyorum.
yalnızca bir isim değilsin sen ; kim olduğunu sormalarını istemiyorum.
bazen saçma sapan bir şeye dakikalarca gülüyorum.sonra gözüm dalıyor,bir şarkı duyuyorum beynimin derinlerinden gelen.engel olmaya çalışıyorum,olmuyor.sorgulamaktan yorulup kendimi bırakınca da dayanılmaz bir acı kaplıyor bedenimi,kurtulamıyorum.
gittikçe büyüyen bir şey bu.biteceği yerde daha da kötüye gidiyor.ne kadar uzaklaşırsam o kadar yaklaşıyorum sanki.insanlara sana benzemedikleri için kızarken buluyorum kendimi.sonra kendime çeviriyorum öfkemi.ve o bitmek bilmez iç savaşlar başlıyor.yoruluyorum.
hala bu kadar güçlü olabilmeme şaşırıyorum.beynimin içindeki tüm o görüntü ve seslere bu kadar uzun katlanabilmeme şaşıyorum.sandığın kadar aciz değilim.bunu bir tek ben biliyorum.
başı yoktu ,sonu olmayacak.yazdığım bütün şiirler sana başlayan bir kitap için önsöz olmaya devam ederken,ben hiç değişmeden;hep aynı korkularla ,mucizelere olan sonsuz inancımla ve çok derinlere kaydettiğim o bakışından güç alarak beklemeye devam ediyor olacağım.pişmanlıklarımı arkamda bırakıp yeni bir sayfa açtığımdan değil;kendimle yüzleşecek cesarete sahip olduğumdan.
yıllar geçecek.ve insanlar gelip gidecek.belki zorunda olduklarından belki de en başında gitmek için geldiklerinden.tüm bunlar olurken ben suretini yanımda taşımaktan hala bıkmamış olacağım.ve vakti gelince birlikte gideceğiz gökkuşağının keşfine.sen ve ben gökkuşağına katılacağız çocuk.
sen ve ben..