7.12.2009

atakulenin terasındayım.saatler 22:23 ü gösteriyor.tek başıma oturuyorum bir bankta.3 çift fotoğraflarını çekmemi istiyor.belli ki başka işim yokmuş gibi görünüyor. bir kız yaklaşıyor 1 ytl yle çalışan müzik kutusunun yanına . bir pink floyd çalmaya başlıyor.hava soğuk buralarda, alışık değilim.saçlar uçuşuyor rüzgarda.ankara ışıl ışıl ayaklarımın altında.
tam o sırada işte garip bir şey hissediyorum. bir eksiklik varmış gibi.gözlerim dolucak biraz daha düşünsem.düşünmüyorum.
işte o kendime engel olabilmenin yarattığı mutluluk kocaman gülümsetiyor beni.
alışkın değilim böyle güç gösterilerine.
kendi içimde tamamen kendime karşı olsa bile..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder